Dhurandhar Sanjay Dutt Entry प्रभाव हीन व थंड का वाटते? VFX तंत्राची दुसरी बाजू..

Dhurandhar Sanjay Dutt Entry : Genre निर्णयामुळे मर्यादित राहिलेली Visual ताकद – Technical Review 

Dhurandhar सिनेमा मधे संजय दत्त हे पाकिस्तानचे controversial Super Cop चौधरी अस्लम खान यांची धडाकेबाज भूमिका सहजतेने व प्रभावी पणे उभी करतात. असे असले तरी त्यांची entry अपेक्षेप्रमाणे जबरदस्त परिणाम का साधत नाही? या entry दृश्यातील विस्तिर्ण वाळवंटाची पार्श्वभूमी ही VFX तंत्र वापरून निर्माण केली आहे या अनुषंगाने Entry दृश्याचा technical analysis या लेखात आहे.

चित्रपटाच्या दृश्यात्मक मांडणीवर सर्वात मोठा प्रभाव त्याच्या genre चा असतो.
Dhurandhar हा crime thriller असल्यामुळे दिग्दर्शकाने संपूर्ण चित्रपटात
low-key photography चा वापर केला आहे. प्रकाश कमी, रंग काळसर (turshery)आणि वातावरण
थोडं dull ठेवणं हे या genre साठी योग्यच आहे. मात्र हाच निर्णय जेव्हा
VFX आधारित दृश्यांवर लागू होतो, तेव्हा visual expression काही प्रमाणात
restrained झालेला दिसतो.

Crime Thriller साठी Low-Key Photography : योग्य निर्णय पण VFX Department ची जबाबदारी मोठी

Crime thriller मध्ये low-key photography ठेवणं तुलनेने सोपं असतं.
Controlled highlights, खोल सावल्या आणि muted रंग यामुळे कथेला गंभीर,
गडद स्वरूप मिळतं. पण low-key lighting मध्ये VFX shots ना “जिवंत” ठेवणं
ही VFX department ची खरी कसोटी असते. Dhurandhar Sanjay Dutt entry ही याच कसोटीवर
थोडीशी कमी पडते.

सफेद वाळवंट आणि VFX : Inherent Visual Risk

संजय दत्त याच्या entry scene साठी पार्श्वभूमीवर जे सफेद विस्तिर्ण वाळवंट दिसते ते खरे नसून VFX दृश्य भ्रम तंत्राने तयार केलेले आहे.
सफेद किंवा फिकट वाळवंटात नैसर्गिकरित्या
contrast कमी असतो, सावल्या soft असतात आणि midtones wash-out होण्याची शक्यता
जास्त असते. जेव्हा असा background VFX ने तयार केला जातो, तेव्हा तो आधीच
flat वाटतो. वास्तववादी दिसावा म्हणून VFX team highlights आणि contrast
अधिकच नियंत्रित करते. परिणामी, दृश्य technically flawless दिसतं, पण त्यातला
visual punch कमी झालेला असतो.

Sanjay Dutt : अभिनय दमदार, पण Visual Support अपुरा

संजय दत्तसारख्या कलाकाराची entry म्हणजे प्रेक्षकांच्या मनात आपोआप
strong contrast, ठळक silhouette आणि वजनदार उपस्थितीची अपेक्षा तयार होते.
मात्र या दृश्यात white kurta, white car आणि फिकट आकाश व सफेद विस्तिर्ण वाळवंट हे सगळे घटक
जवळजवळ एकाच brightness पातळीवर येतात. त्यामुळे कलाकार frame मध्ये
ठळकपणे उठून दिसण्याऐवजी background मध्ये मिसळल्यासारखा वाटतो.
Entry “झाली”, पण ती “दमदार” वाटत नाही. White and blue colour palette या धडाकेबाज entry scene साठी हवा तो dramatic effect देत नाही.

VFX डिपार्टमेंट ची दुविधा : Safe Realism की Dramatic Impact

या scene मध्ये VFX compositing करताना “safe realism” ला प्राधान्य
दिलं गेलं असं जाणवतं. White background fake वाटू नये म्हणून highlights
जाणीवपूर्वक dull करण्यात आले, shadows थोड्या lift किंवा हलक्या प्रकाशित केल्या आणि contrast
कमी ठेवण्यात आला. Actor cut-out दिसू नये, matte edges दिसू नयेत,
यासाठी ही काळजी आवश्यक असते. पण याचा downside असा की hero entry चा
mythic scale कमी झाला आणि दृश्य भावनिकदृष्ट्या underpowered वाटू लागले. हा coolness दिग्दर्शकाला अपेक्षित असेल आणि त्याद्वारे त्याला पात्राचे cold blooded nature अधोरेखित करायचे असेल असे मानले तर तो हेतू पूर्णपणे असफल झालेला दिसतो.

Low-Key VFX ची खरी अडचण : Contrast आणि Separation

Low-key photography मध्ये आधीच controlled highlights आणि dominant
shadows असतात. Live-action/real byground shoot मध्ये हे manageable असतं, कारण नैसर्गिक
light fall-off, depth आणि atmospheric cues मिळतात. पण VFX मध्ये हे सगळं
artificially simulate करावं लागतं. High contrast दिला तर edge matte( पात्र व‌ पार्श्वभूमीमधील प्रकाशमान कडा)
दिसू लागतो, halo effect येतो. त्यामुळे contrast जाणीवपूर्वक suppress
केला जातो आणि परिणामी पात्र background मध्ये मिसळते. ते dramatic आणि seperate दिसत नाही.

हरवलेला contrast

या दृश्यात brightness technically योग्य आहे, पण impact कमी आहे. कारण
contrast नाही, visual hierarchy नाही आणि frame प्रेक्षकाला स्पष्टपणे
सांगत नाही की “इथे पाहा.. हा संजय दत्त”. त्यामुळे Dhurandhar Sanjay Dutt entry
ही कथानकाच्या दृष्टीने महत्त्वाची असतानाही visually लक्षात राहण्याऐवजी
थोडीशी फिकी ठरते.

Color Grading : Art-House संयत शैली आणि Mass appeal Entry चा विरोधाभास

Final DI मध्ये saturation कमी ठेवण्यात आली आहे, warmth नियंत्रित आहे
आणि कोणताही heroic highlight roll-off दिसत नाही. जर याच पांढऱ्या
वाळवंटाला थोडा warm golden tint, हलके cyan shadows किंवा मजबूत specular
highlights दिले असते, तर ही entry अधिक लक्षात राहिली असती आणि iconic
होण्याची शक्यता होती.

VFX Shots का अनेकदा Dull वाटतात?

सर्वसाधारणपणे VFX वापरून चित्रित केलेले shots dull वाटण्यामागे मुख्य
कारण lighting mismatch असतं. पात्रांवर जास्त प्रकाश दिल्यास green screen
चा रंग spill होण्याची भीती असते. ही जोखीम टाळण्यासाठी प्रकाश नियंत्रित
ठेवला जातो. म्हणूनच असं म्हटलं जातं की —

“Green screen तंत्र brightness कमी करत नाही, green spill ची भीती brightness मारते.”

Director’s Eye Summary

White VFX background, safe lighting आणि restrained color grading
यांचा एकत्रित परिणाम म्हणजे Dhurandhar ची संजय दत्त entry जी emotionally underpowered वाटते.
ही VFX artists ची चूक नाही, ना अभिनयाची कमतरता.
Crime thriller चा low-key tone, पांढरं environment आणि सुरक्षित
visual decisions — या सगळ्यांचा एकत्रित परिणाम या Entry ची नाट्यमयता कमी करतो. 

पार्श्वभूमीवर वाजणारे ‘हवा हवा’गाणे

संपूर्ण चित्रपटात पार्श्वसंगीत म्हणून काही जुनी प्रसिद्ध गाणि वापरण्याचा creative decision दिग्दर्शकाने घेतला आहे. या अंतर्गत Dhurandhar Sanjay Dutt entry scene मध्ये ही 80 च्या दशकातील प्रसिद्ध  पाकिस्तानी Pop गीत ‘ हवा हवा ‘ पार्श्वभूमीवर ऐकायला मिळते. या गाण्याचा romantic light मूड या दृश्याला match होत नाही. VFX तंत्रा बरोबरच पार्श्वसंगीताची ही योजना सुद्धा Sanjay Dutt entry scene चा प्रभाव कमी करण्यास कारणीभूत ठरते .

One-Line Takeaway

Crime thriller या genre मध्ये low-key look ठेवणं योग्यच आहे,
पण low-key मध्ये VFX ला “feel alive” ठेवणं ही खरी सिनेमॅटिक कसोटी असते. हा balance साधला गेला नाही तर महत्वाच्या दृश्याचा परिणाम कमी होवू शकतो.